• 05 Oca 2009 /  Günce

    Kalbim delik deşik, annemin bana armağanıydı, koruyamadım tehlikelerden, aşklarla yordum, aşklarla boğdum onu…

    Rüzgarın savurduğu yerdeydim gece, her gece başka başka rüzgarlara verirdim sırtımı, iştahsızdım yine de. Sabahları zihnim olmadan uyanıyordum erkenden, kimbilir hangi uzun yürüyüşlerde unutuyordum onu yollarda. Devamını oku »